30 χρόνια μετά: 14 Ιουνίου 1987 Η μέρα που άλλαξε τη μοίρα του ελληνικού μπάσκετ

0
90
- Advertisement -

Για τους Έλληνες, αυτό που συνέβη σαν σήμερα πριν από 30 χρόνια ήταν η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας

- Advertisement -

Η ιστορία του ελληνικού μπάσκετ μπορεί να χωριστεί σε προ και μετά 1987. Κι ενώ η πρώτη περίοδος δεν στερείται παικτών-θρύλων ή επιτυχιών, δεν μπορεί να συγκριθεί με την εκτόξευση που ακολούθησε αυτό που συνέβη εκείνη τη μαγική βραδιά της 14ης Ιουνίου και των έντεκα ημερών που προηγήθηκαν.

Τότε που μια παρέα παιδιών απέδειξε ότι η Ελλάδα είναι ικανή για τα πάντα, αρκεί δίπλα στο αδιαμφισβήτητο ταλέντο και τις αρετές της να βάλει σκληρή δουλειά, επιμονή, υπομονή και το κοινό καλό πάνω από το ατομικό συμφέρον.

Ήταν 14 Ιουνίου του 1987, όταν η ομάδα του Γκάλη, του Γιαννάκη, του Φασούλα, του Χριστοδούλου και των άλλων παιδιών (όπως έλεγε και το γνωστό σύνθημα) οδήγησαν την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης και όλους τους Έλληνες στα ουράνια. «Τίποτα, τίποτα δεν μας σταματά. Πραγματικά είμαστε τόσο κοντά. Η πρόκριση στα χέρια αυτού του τίμιου γίγαντα… 102-101… και μόνο τέσσερα δευτερόλεπτα. 103-101. Βάλτερς, στον Γιοβάισα, θέλει προσοχή… η μπάλα έξω, είναι το τέλος. Η ελληνική ομάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης…».

Ποιος ξεχνά την απίστευτη περιγραφή του Φίλιππου Συρίγου, όταν ο Αργύρης Καμπούρης με περισσή ψυχραιμία σήκωνε ένα ολόκληρο έθνος στις πλάτες του και υπέγραψε την επιτυχία, που αποτέλεσε την αφετηρία για όλα όσα χάρισε το μπάσκετ στην Ελλάδα τα χρόνια που ακολούθησαν; Για του λόγου το αληθές, στα έξι μετάλλια που είχε κατακτήσει το ελληνικό μπάσκετ σε εθνικό επίπεδο μέχρι εκείνη τη βραδιά, προστέθηκαν έκτοτε άλλα 33, αλλά κι αμέτρητες επιτυχίες σε συλλογικό επίπεδο.

Κυριακή 14/6: Ελλάδα – Σοβιετική Ένωση 103-101 (κανονικός αγώνας 89-89)

Η εκδίκηση ήταν ένα πιάτο που ήταν έτοιμοι να σερβίρουν στους Σοβιετικούς του Γκομέλσκι οι Έλληνες διεθνείς μετά την ήττα στην πρώτη φάση της διοργάνωσης. Το φαληρικό στάδιο ξεχειλίζει από παλμό και ο ελληνικός αθλητισμός βρίσκεται ένα βήμα από τη μεγαλύτερη διάκριση της ιστορίας του. Η αναμέτρηση είναι πραγματικό ντέρμπι, οι δύο ομάδες συμβαδίζουν στο σκορ, αλλά ο Κώστας Πολίτης χάνει δύο από τα σημαντικότερα όπλα του με πέντε φάουλ λίγο πριν τη λήξη του δευτέρου ημιχρόνου, τον Παναγιώτη Φασούλα και τον Παναγιώτη Γιαννάκη. Ο Λιβέρης Ανδρίτσος στέλνει το ματς στην παράταση με δύο εύστοχες βολές 39’’ πριν τη λήξη. Η εικόνα του αγώνα δεν αλλάζει στο έξτρα πεντάλεπτο και η μάχη σώμα με σώμα συνεχίζεται.

Στην τελευταία επίθεση της αναμέτρησης, ο Μέμος Ιωάννου αστοχεί σε σουτ, αλλά ο Αργύρης Καμπούρης ως από μηχανής θεός αρπάζει το επιθετικό ριμπάουντ και κερδίζει το φάουλ που τον στέλνει στις βολές. Ο τίμιος γίγαντας κάνει την προσωπική του υπέρβαση και ευστοχώντας με ολύμπια ψυχραιμία και στις δύο βολές δίνει προβάδισμα στην ελληνική ομάδα λιγότερο από τέσσερα δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Οι Σοβιετικοί κάνουν βιαστικά την επαναφορά, το τρίποντο του Γιοβάισα με την εκπνοή βρίσκει… δοκάρι και η Ελλάδα στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Στο ΣΕΦ ανοίγουν σαμπάνιες, η Ελλάδα ξεχύνεται στους δρόμους και τα πανηγύρια συνεχίζονται μέχρι το επόμενο πρωί σε όλη την ελληνική επικράτεια. Ο Νίκος Γκάλης αναδεικνύεται πολυτιμότερος παίκτης και πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 296 πόντους, ο Παναγιώτης Γιαννάκης έρχεται πρώτος στην ασίστ, ενώ δύο μέλη της Greek Team κερδίζουν θέση στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης (Γκάλης, Φασούλας, Μαρτσουλιόνις, Βολκόφ και Χιμένεθ).

Οι πόντοι της ελληνικής ομάδας: Γκάλης 40, Γιαννάκης 10, Καμπούρης 10, Ρωμανίδης 3, Φασούλας 12, Ιωάννου 8, Χριστοδούλου 10, Φιλίππου, Ανδρίτσος.

 

 

 

Πηγή: protothema.gr

 

 

 

 

- Advertisement -